sailor man pants

Toen ik de stof zag liggen in de vitrine van hexagoon, moest ik ze gewoon hebben. Ik wist ook perfect wat ik er mee wou maken: een short voor De zoon!
Eentje met lintjes etc op. Na wat wikken en wegen, en band zoeken in mijn goedgevulde garenkast, ging ik voor de volgende combinatie:

De foto's werden genomen na een hele dag schoolfeest, dus helaas is de broek al vuil en gekreukt. 

Oorspronkelijk had de broek een rits, maar bij het maken, zag ik al meteen dat ze zeker ruim genoeg ging zijn. Ik stikte de gulp dus gewoon toe, en voorzag wel een sierstiksel in de vorm van een ritsflap. Alleen kan je dat niet goed zien op de foto. En ik nam gewoon een rekker voor de tailleband. 

De broek werd ZEER uitvoerig getest, op het schoolfeest en nadien nog op een lentefeest. Ze is Zoon-proof en dus speelproof. Ik denk dat ze nog gaan volgen, en zeker ook nog een lange versie.

stof: hexagoon Leuven

bijpassend T-shirt: WE

baby Lou

Ik ga al 3 jaar naar de naailes hier in het dorp (toen ik 18 was, ging ik trouwens ook al eens 2 schooljaren).
Het is daar een gezellige bende, en ik begon de lessen eigenlijk met het idee: dan ben ik er zeker van dat ik 1 avond in de week voor mezelf iets maak.
Een van de 'medeleerlingen' is een mama van op school. Onze zonen zitten in dezelfde klas. En begin juni mocht ze er nog een flinke zoon bij verwelkomen.
De week voor de bevalling was ze echter nog begonnen aan een maxi cosi deken voor de kleine spruit, in de veronderstelling dat hij, net als de grote broer, 2 weken te laat zou komen.
Hij kon echter niet wachten en kwam dus een week te vroeg ter wereld en was de maxi cosi-deken natuurlijk nog niet klaar...
Ik stelde voor dat ik ze zou afmaken, want met zo een kersvers boeleke, heb je niet veel tijd. Dus 2 weken na zijn geboorte ging ik de spullen oppikken. Om vervolgens meer dan een maand te laten staan (shame shame shame on me....). Gelukkig was het weer ons goedgezind en was de deken helemaal overbodig.
Gisteren dan toch mezelf er aan gezet, afgewerkt, en ineens ook weggebracht.
De deken is gemaakt uit heerlijk zachte, frisse spons aan de binnenkant en een leuk katoentje aan de buitenkant.
Ik ben helemaal fan van de kleuren!

patroon: knippie winter 2008

Ik kreeg vele vragen naar het patroontje. Wel, vandaag vond ik deze wikkeldeken op het net. Dus ik zou zeggen: allen daarheen....

KCWC (2)

Je zal misschien denken: hoe zat dat met die Kids clothes week challenge? Ik liet alleen nog maar een rokje zien...
Wel, ik heb maar 2 zaken afgewerkt gekregen. Het eerste, dat hemd dat al geknipt was, daar heb ik uiteindelijk véél tijd ingestopt. De kraag kwam niet overeen eens de sluitbies er op stond, de mouwen pasten echt niet in de armsopeningen, en dan bedoel ik ECHT niet he?! Ik legde dus plooitjes bovenaan in de mouwen, en kortte de staander in. Daarna bleef het hemdje liggen om mee te nemen naar de naailes. Alwaar er een superbernina staat, die na 1 knoopsgat onthoud welke maat dat had, en automatisch de volgende 6 ook zo maakt :-D Woensdagavond werd dus de laatste hand gelegd aan het hemd, en zaterdag kon De Zoon het eindelijk aan!

Zijn echte verjaardagskado had hij vorige week al gekregen. Toen reden we met het gezin naar de efteling voor een extra lang dagje (het was geopend tot 20u) plezier, magie en sprookjes, en euh, een grote drakenknuffel...
Maar omdat ik hem toch nog graag een kado wou geven (bedacht ik me vrijdagavond), maakte ik voor hem een pop.
Wegens tijdsgebrek werd het een pop met vaste kleedjes aan.

De Zoon was er meteen weg van, en doopte hem: Manneke
Het is ne stille, da Manneke ;-)

Wall of fame: jasje nr 1

zo, eindelijk, na 2 jaar, dat jasje afgewerkt! Het rode jasje hangt nog op dezelfde plaats, maar misschien neem ik dat toch nog eens ter hand. Alhoewel, zo tevreden ben ik nu ook niet van het modelletje...

Hij is alleen een beetje breed (de gekke bekken moet je er wel bijnemen)

En ik heb er ook een nagelnieuwe menina bij gemaakt...

(De Zoon wou ook even de menina showen - als een volleerd model dat casual tegen de muur leunt)

Wall of shame - thema 1: pff, te moeilijk

Zoals beloofd, bij deze mijn eerste walle of shame onderdeel. 2 jaar geleden begon ik aan dit prachtige voorpagina-jasje

Ik nam het ook groots op, want ik knipte gekookte wol, EN een versie in dikke tricot, zodat De Dochter een herfst- en een lentejasje zou hebben... Maar de voering van de gekookte wol was niet dat, en hoe zat die kraag onder die kap, en oh, nu is het winter, tja, dan wacht ik wel tot de lente.
De jasjes belandden in de kast, en vorig jaar, haalde ik ze er vol goede moed weer uit. Maar ik wil altijd vanalles tegelijk maken. En behalve wat voering in de lenteversie plaatsen, gebeurde er weer niet veel.

Dus belandden de jasjes weer op hun oude vertrouwde plaats, onderin de kast, op een hoopje gefrommeld.

Maar nu ik mijn naaikamer aan het herinrichten ben, nu wordt het tijd om plaats te maken.
Dus ik liet De Dochter, van ondertussen 4 en half het rode jasje nog eens passen. En hoewel het patroon maar tot maat 98 ging, en De Dochter toch wel makkelijk 114cm haalt en vlotjes 23kg weegt, paste het jasje zowaar nog! De mouwen zijn zelfs nog te lang!
Slimme mama, zo veel naad knippen. Ah ja, want 2 jaar geleden dacht ik al: oei oei, diene 98, dat gaat te klein zijn...

En nu wil ik aan jullie vragen om hier af en toe een te komen vragen of de jasjes al zijn afgeraakt ;-) Want ik ken mezelf, er liggen hier nog te veel leuke projectjes te wachten om dat rotjasje af te werken.
Ik moet mezelf er alleen aan helpen denken dat dat jasje helemaal niet zo moeilijk is als ik oorspronkelijk dacht!